با من از ماه بگو

بسم الله الرحمن الرحیم

اسطوره ی گوش کردن

پنجشنبه, ۱۶ شهریور ۱۳۹۱، ۰۴:۰۴ ق.ظ

در زندگی ام انسان های مختلفی را دیده ام با خصوصیات متفاوت. کمی که دقت می کردم می دیدم هر انسانی خصوصیت بارزی دارد که مختص به خود اوست. یعنی یک نکته ی مثبت در شخصیتش آنقدر برجسته است که با آن شناخته می شود.
به خاطر همین من از هر کسی چیزی آموختم. بعضی از آموخته هایم را سریع عملی کردم اما بعضی را نه. زیرا نیاز به تمرین فراوان دارد تا درونی شود. قصد دارم هر چند وقت یک بار بر حسب شرایط از خصوصیت بارز یکی از اطرافیانم صحبت کنم. امروز اولین مطلب در این مورد است.

دوست خوبم زهرا که (سه سال پیش) برای چند ماه در خانه ی بی بی با هم زندگی کردیم، دختر منحصر به فردی بود. علاوه بر هم خانه ای بودن در چند کار دانشکده او را همراهی کردم از جمله کارگاه کوفی نگاری که در اسلامیه ی یزد برگزار شد.
زهرا خصوصیات مثبت فراوانی داشت اما چیزی که همیشه مرا شگفت زده می کرد قدرت و توانایی او در گوش دادن بود. بسیار می شد که با هم راجع به مسائل مختلف بحث می کردیم. وقتی من صحبت می کردم سر تا پا گوش می شد.چشمش از روی صورت من تکان نمی خورد. با اشاره های سر مدام نشان می داد که دارد گوش می دهد. حضور لبخندی زیبا روی صورتش و مجموعه ای دیگر از واکنش ها که نشان میداد شش دنگ حواسش جمع صحبت من است. من بدون استثنا هر دفعه فکر می کردم صحبت های من را قبول دارد که در تایید حرف های من اینگونه با دل و جان گوش می دهد اما وقتی صحبتم تمام میشد زهرا می گفت: "اینی که تو میگی درست ولی..." و شروع می کرد صحبت من را نقدکردن و من متعجب با خودم می گفتم: "زهرا که تا این اندازه با دقت گوش می داد پس چرا اصلا صحبت های مرا قبول ندارد؟" فهمیدم می شود صحبت کسی را هر چند اگر قبول هم نداشته باشی گوش کنی. قدرت او در گوش دادن به قدری بالا بود که حتی در زمانی که من میان کلامش می پریدم هم صحبت خود را نصفه می گذاشت و به حرف من گوش می کرد. آنقدر گوش می کرد تا همه ی حرف هایم تمام شود و خودم سکوت کنم. حتی یک بار هم ندیدم وسط کلام من بیاید و حرف من را نیمه کاره بگذارد ولی من بار ها این کار را کردم و هر بار با اینکه می دانستم کار اشتباهی است اما نمی توانستم اخلاقی را که عادت شده بود را کنار بگزارم. زهرا برای من اسطوره ی گوش دادن است. عمیق گوش دادن به صحبت های اطرافیان حتی اگر خلاف نظر او باشد.

بعضی افراد گوش می دهند اما نه به صورت عمیق. وقتی جمله ای خلاف نظر خود می شوند بدون اینکه اجازه ی تمام کردن صحبت را بدهند، سریع میان کلام طرف می روند و شروع می کنند به تقد صحبت طرف مقابل. در این زمان ها شخصی که حرفش نشنیده گرفته شده خیلی سخت می تواند به صحبت طرف مقابل گوش دهد.
وقتی پروسه ی صحبت کردن و گوش دادن درست انجام نشود انسان ها به برداشت های ذهنی خود که بر اساس حدس و گمان پایه ریزی شده، پناه می برند و پیش داوری ها و قضاوت های یک طرفه پیش می آید.
این است که هم باید با نهایت دقت گوش داد و هم با نهایت دقت صحبت کرد تا از ایجاد هر گونه سوءتفاهمی جلوگیری کرد.


*گرچه می دانم حق من نیست، اما دلم فرصتی می خواهد برای شنیده شدن.

  • مداد رنگی

دانشجویی

دوست

روابط

نظر (۱۲)

سلام : و عرض ادب
دوست عزیز و گران مایه وبلاگ زیبا و پر محتوائی دارید. بسیار مطالب مفید و آموزنده ای در آن بکار رفته من از تمام مطالب استفاده بردم . اگه دوست داشتین سری هم به وبلاگ من بزنید تا از نظرات ارزشمند شمابهرمند گردم . منتظر حضور پر بارتون میمونم . قدومتون بر چشم.

با نهایت احترام
و سلام ام خداوند است...


من موندم چه جوری میخوای این همه خصوصیات مثبت و ارزنده ی من رو تو یه پست بنویسی؟

گذشته از شوخی:گوش دادن خیلی مهمه




سلام. جمله ی اولت رو متوجه نشدم....
دوستای من ماشالله پر از نکات مثبتن که واقعا گفتن همش در توان من نیست. اما میتونم خصوصیات بارز هر کدوم رو توی یه مطلب تعریف کنم.
اگه گفتی خصوصیت بارز تو چیه؟
همه اینهایی ک فرمودید درست
و چقدر خوبه ک انسان حق و البت حد خودش رو بدونه و رعایت کنه
و چقدر خوبه آدم وقتی پا به یه وبلاگی میذاره یه چیزی یاد بگیره
ممنون از کلام شیوا و .........
التماس دعا
یا علی



سلام. ممنون. خوشحالم که به دردتون خورد
نمیذونم والا
اما خیلی دلم میخواد بهم بگی




ئه چرا نمیدونی? من خصوصیت بارز خودم رو هم میدونم.
تو یه پست همرو می نویسم
پست جالبی بود... لذت بردیم!!!




قابل شما رو نداره.
یه دونه از اینا برا منم بنویسید یه کم از خودم خوشم بیاد!!!



سلام. نکات آموزنده و مهم و حائز اهمیتی داشت. "خوب گوش دادن" سعی میکنم تمرینش کنم.



سلام عزیزم. ممنون که به من سر می زنی... دعا کن تمرین های منم جواب بده!
سلام.
در برنامه ی سمت خدا شنیدم که دعایی رو معرفی کردن و خیلی روش تاکید کردن و من همون به ذهنم رسید که بگم فقط (برای مادر گرامی)
دعایی هست که چند صفحه بعد از دعای توسله و قبل دعای الهی عظم البلا این طوری شروع می شه یا من تحل به عقد المکاره...
و فک کنم دعای هفتم صحیفه سجادیه هم باشه.
به قول اقاهه تو سمت خدا پس یا تو مفاتیج الجنان چند صفحه بعد از دعای توسل ببینیدش یا تو صحیفه سجادیه
گاهی ادم انگار می ترسه که اگه بذاره طرف مقابل جمله اش رو تا ته بگه یه بلایی سرش بیاد زودی می پره تو حرفش نکنه یه نظر مخالف نظر خودش بیان بشه!!!
تذکر خوبی بود. تشکر.


شاید برای اینکه ما گوش دادن رو مساوی میدونیم با قبول کردن حرف طرف مقابل.
یه جورایی هر کی سکوت کنه و گوش بده یعنی کم آورده و بحث رو به طرف مقابل باخته.
در صورتی که اصلا اینطوری نیست. آدم میتونه در عین اینکه یه حرفی رو قبول نداره بهش با دقت گوش بده.
ممنون از لطف شما
من یکی گاهی دلیل پریدنم تو حرف بقیه اینه که میترسم یادم بره چی میخواستم بگم



آره... منم همینطور.. یکی از دلایلش همینه.
... آره زهرا واقعا خوب گوش می داد. خیلی هم خوب و متین و آرام جوابت رو میداد. گوش دادن یه هنره. کسی که جدی دنبال حقیقت باشه و نه قضاوت روی شخصیت یا خودنمایی درست گوش میده و این وبلاگها هم وسیله ایه برای شنیده شدن.
راسی خبرای خوبی راجع به زهرا شنیدم. همین اواخر...خیره
سلام
خوبه که به این چیزا دقت دارید

شما به همفکری با یک دانشجوی امام صادقی دعوتید ..

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی